Bu gün hüzünlüyüm içim hoş değil
Dışarda fırtına, mevsim kış değil
Rahmetler yağıyor toprak yaş değil
Bağbanı bahçesi çöller perişan.
Kalmadı köylünün hasat-harmanı
Feleğin sarmalı, terse dönüyor
Kaygılar artıkça, umut sönüyor
Şehirde marketler, Halkı soyuyor
Mezhep rafa kalktı, iman kalmadı.
Azaba dönüştü, şimdi buralar
Kin, Kibir Bilmez, Köylü Güzeli
Örfüne Bağlıdır, Yazma Bezeli
Ceylan Gibi Seker, Bakış Cilveli
Nice Gönülleri Yakar da Gider.
Yalanı, Hilafı Katmaz Sözüne
İlk Bahar Gelince, Çözülür Dağlar
Bulutlar Boşalır, Dereler Çağlar
Yeşile Bürünür Bahçeler, Bağlar
Kırlar da Çiçekler, Allanır Gider.
Bahar'la Birlikte, Açılır İşler
Köyümü özledim burnumda tüter
Gurbette yaşamak ölümden beter
Ata ocağımda Baykuşlar öter
Ne olur Köyüme götürün beni.
Uyamadım havasına-kışına
Özledim sılamı, gittim köyüme
Eski geleneğin izi kalmamış
Selam verdim kavim-kardeş soyuma
İnsanların güler, yüzü kalmamış.
Komşular değişmiş hepsi bir alem
Kardaş Ademoğlu fenere benzer
Ecel Kuşu üfler, söner mi-söner
Hayırsız evlatlar Ceddini üzer
Şer-bela atına biner mi-biner.
Ebcet okumakla dergâh kurulmaz
Ben Türk-oğlu Türk'üm ezel
Hiç ayırmam, çirkin-güzel
Gönül bahçem, döktü gazel
Güle düşman değilim ben.
Yurdum Artvin, neslim paktır
Reşonun sırrına, olunmaz mazhar
Kavim kardaşına tuzaklar kazar
Karısı konuşur, kendisi susar
Korkudan mırlanır kumarcı Reşo.
Utanması yoktur, kalmamış haya
Kaderime Oldum Köle
Boyun Eğdim Bile, Bile
Göç Kervanım uçtu sele
Muradıma Eremedim.
Gurbet Elde Kaldık Naçar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!