Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hainler Mesken Tutmuş bu Hanı,
Zalim Zorbalarla Doldu her Yanı,
İnkar eder Allahın Verdiği Canı,
Yaradan Yüce Allah Yaradılan Kul.

Çok Ağırdır Yüce Allahın Şamarı,

Yaralandım Yaralandım

İlet Oğlu İlletin Gafından,
Şüphe Ederim Şerefinden,
Hal Bilmezlerin Tarafından,
Yaralandım Yaralandım.

Nedir bu Öfke Ne bu Maraz,
İnsana Yakışmaz Kin Garez,
Söylenen her söze eder İtiraz,
Yapmak Niye Yapmak Niye.

Gel başını Düşürme Derde,

Herkes Kardeş Bacı Ana,
Boş Gazel Okuma Bana,
Yalan Yanlış Günah Zina,
Kul Hakkıyla Gelme Diyor.
Yapma Kulum Yapma Diyor.

Yaptığım Her İyilik Gözüne Dursun



Senin İle Aynı Yola Asla Gidemem,
İnanki Ben Sana Adamda Demem,

Aslında Bilene Büyük Bir Güçsün,
Eşin Dostlarına Göre Sen Piçsin,
Hayırsız Evlatın Gözünde Hiçsin,
Yaptıkların Göze Görünmez Veysel.

Canla Başla Ölüme Bile Gitsende,

İnsanca Yaşamak Haksa,
Her yerde Vicdansız Çoksa,
Ankarada eğer Dayın Yoksa,
Yandı Halin Yandı Halin.

Değil İsen aynı Dinden,

İstediği zaman serbesçe yerdi,
Senin gibi iyi İnsan yok derdi,
İşte O Dostlarım beni çok yordu,
Yapılan İyilikler Şimdi Unutuldu.

Şimdi selam vermez görüp geçenler,

Eşim dersin dostum dersin yanlarsın,
Çıkarına ters düşünce her şeyi anlarsın,
İş işten geçince dostluğu sonlarsın,
Yapılan iyilik unutuluyor izi kalmıyor.

Ne anlar dostluktan iki ayaklı katır,

Yarın İçin Bu Gün Bana Ne Yaptın




Aradığım İyiliği Sende Bulamam,