Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şerefsizlere İnsan Demek Günahtır


Pişmanlık Duyup Bağrını Dövmek,
Yakışmaz Arsızlarla Hırsızı Sevmek,
Helede Hırsızları Bey Deyip Övmek

Şerefsizler El Üstünde Geziyor




Beyden Bile Üstün Arsız Hırsızlar,

Dünyaya Kıymet Bilmezler Dolmuş,
Aç Gözlüler Çareyi Çıkarda Bulmuş,
İnsanlar Bir Acayip Değişik Olmuş,
Doğru Dürüstler Hep Unutulur.
Şerefsizler El Üstünde Tutulur.

Şerefsizler Güzel Kıymeti Bilmez




Diyemem Cahiller Özünde Pişmiş,

İyi İnsanlar Kem Gözlerde Hordur,
Aslında bilinen bir Gerçek Vardır,
Yaşamak hainle Uğraşmak Zordur,
Şerefesizlerin Çok Olduğu Dünyada.

Ezeldende böyledir değildir Yeni,

Şerefsizler İyilikten Anlamaz

Tabiki Herkes Kimliği İle Hür
Ben Gördüm Yaşadım Birebir,
Yanlış Yapsada Dilemez Özür,
Şerefsizler İyilikten Anlamaz,

Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar

Hemde Utanmadan Topluma Çıkar,
Şeytandan Çok Öte Sakarmı Sakar,
Kasılıp Böbürlenip Yüksekten Bakar,
Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar,

Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti

Soytarı Arsızla Uğraşmak Çok Güç,
Kim Olursa Olsun Bu Gözümde Hiç,
Ne Diyem Dostum Üç Beş Tane Piç,
Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti.

Hesatların içindeki kini ölmüyor,
Vicdansızlar Dine İmana gelmiyor,
Ne söylesende halden bilmiyor,
Şeytan Girmiş İnsanların Beynine.

Zabteylemişler dağı taşı ormanı,

Yalanları Söyler Yalanı Yazar,
Ölürsen Çok Dar Gelir Mezar,
İnsan İsen Eğer Etme Nazar,
Şeytan Gözlü Şeytan Gözlü.

Ne Beklenir Kalastan Kalptan,