Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Aman dinlemeyen Kul Hakkı yutan,
Kavgaya yüz tutmuş Dostluğu unutan,
Barıştır Dünyayı hep Ayakta tutan,
Her Zaman Dünyada Yaşasın Barış.

Leşçiler doymaz dişi kan kokar,

Bu Dünyaya gelip ömür bitiren,
Sabırsızdır bence aklın yitiren,
Geçen ömrü bu günlere getiren,
Yaşayan İnsanlarda Sabırdır Sabır.

Boş ver malı mülkü toprağı taşı,

Bu Dünya öyle zalim Dünyaki,
Böyle gelmiş gider ezelden taki,
Kalmadı kimseye kalmazki baki,
Yaşayıpta Gidenlerin İzi Kalmadı.

Kilitlenir kapılar iner perdeler,

İnsanlar olarak Alla'ha kulduk,
Bu yalan dünyaya boşaldık dolduk,
Bir zaman ne idik şimdi ne olduk,
Zaman durmak bilmez yaş geldi geçti.

Her bir geçen günüm ömre zararım,

Kendisini Gayet çok Akıllı Sanır,
İçinden hesat seni Beni Kıskanır,
Seni herkes benden Daha İyi Tanır,
Yaşı Elliyi Geçmiş Adam Olmamış.

Gördüm hallerini Perişan Yaşar,

İki ayak üstünde adam olmakta yetmez,
Çoktur aramızda saysanda bitmez,
Gavur parasıyla beş para etmez,
Adam olmaz yola gelmez soysuzlar.

Umurunda değil Dünyayı tınlamaz,

Yoksulluğa Terk Ettiler Milleti


Sadece Kendini Mutlu Kılarak,
Kanun Hükmünde Karar Alarak,
Ne Diyemki El Altından Çalarak,

Yoksa Anlının Akı Ne Bilir Terazi Hakı

Hain Haylaz Herkese Kin Güdenin,
Mal Mülk Para Pulla Nispet Edenin,
Ta Doğuştan Yanlış Yollara Gidenin,
Yoksa Anlının Akı Ne Bilir Terazi Hakı.

Kim istemez bu Dünyaya gelmeyi,
Gelip görüp yaşamayı ölmeyi,
İnsanlar birbirine takar çelmeyi,
Şaşırdım Bu Hale Yok Derim Artık.

Güneş olsa kimsenin üstüne doğmaz,

Yirminci Yüzyılın Türkiyesinde



Hırsız Hırsızın Yaylasında Yaylıyor,
Aç Köpekler Leş Başını Boyluyor,