Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan oğlu yaşar hallı halınca,
Haktan emir hak yerini bulunca,
Ecel yaklaşınca vade dolunca,
Bu Dünyadan tek tek Giden Gidene.

Al başına çal derim malmülk paranı,

Gece güzelsiz yatılmaz,
Her güzelde bir tutulmaz,
Atam desende atılmaz,
Sonuçta melektir adı.
Hain çirşef tatlı cadı.

Tavşana Kaç Tazıya Tut Diyorlar

Çile Dert Keder Başımızda İllet,
İnan Görülmedi Böyle Bir Zillet,
Bir Acayip Akıl Almaz Bu Millet,
Tavşana Kaç Tazıya Tut Diyorlar.

Terazinin Tartının Olduğu Yerde


Haksızsan Çok Konuşma Sus Derim,
Eğer Temiz Kalplerde Var İse Yerim,
Herkesde Derki Hak Adalet İsterim,

Temiz Kalpli Olan İnsan Melektir



İnsanlar Anadan Doğduğu Zaman,
İnan Kalpten Gelir Geçer Din İman,

Tenezüle Ne Gerek İte Köpeğe

Tepişip Duruyorlar Koca Develer



Garip Olan Çıkmaz Kalır Kahirde,
Köpek Balığı Takla Atıyor Nehirde,

Ağasının hoş görünen şirini,
Bilmez zararını bilmez kârini,
Babamda olsa sevmem böyle birini,
Uyur gezer iki ayaklı Koyunlar.

Kıyameti kendi eliyle getirir,

Uyan Dostum Bak Şu Zevki Sefaya

Hepsi Gerçek Bu Alemin Gördüğü,
Kendisine Yüz Sana İse On Verdiği,
Hırsızların İhtişamlı Hayat Sürdüğü,
Uyan Dostum Bak Şu Zevki Sefaya.

Uyanıklar Aç Kalır Enayiler Olmasa



Cahil İnsanlar Bunların İşine Gelir,
Aç Nankörler Alçaldıkçada Alçalır,