Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ben Çok Gördüm Pok Yalayan Yalaka


Koyun Sürüsü Çobanı Çizmeyi Aşan,
Hırsız Ağasını Görüp Eli Ayağı Şaşan,
Üç Kuruş Çıkarı İçin Peşinden Koşan,

Nefsiğin uğruna Ateşe yanma,
İster inan Dostum ister inanma,
Bu Dünyayı sade kendinin sanma,
Banada Sanada Ölüm Var Ağa.

Kendini avutma sersem beçare,

Bilip Bilmeden Boş Akıl Veren,
Adı Önemli Değil Eş Dost Yâr Yâren,
Kendini Yücede Yüksekte Gören,
Bana Deli Diyen Deliler Çoktur.

Ben Deli Olsam Nedir Onların Kâri,

Neyine Güvenirsin Sıradan Kulsun,
Sana Göre Dostluk Böylemi Olsun,
Kim Olursa Olsun Allahtan Bulsun,
Bana Dost Görünüp Düşman Olanlar.

Kim Olursa Olsun Ne Derse Desin,

Günah işlersin Ateşlerde Yanarsın,
Deli olmuş Günden Güne Bunarsın,
Her halde kendini Baki Sanarsın,
Bana Varda Sana Yokmu Sonsuzluk.

Oldum delisisin dertsin Kedersin

Bir zaman beni yediler yetmedi,
Hep diyorum inkârları bitmedi,
Bilinmez silinmez izi gitmedi,
Başımda Akşamlar Kırık Sülale.

Siz unutun ama Allah unutmaz,

Kahpe Dünyada Dersimi Aldım,
İnneden ipliğe derine Daldım
Koca İstanbula kapanıp Kaldım,
Başımı Alıp Dağlara Gidesim Gelir.

Gelmeyenler pişman gelen kaçıyor,

Başımıza Taşda Yağsa Az Bile

Bakın Bu Dünyada Olan Bitene,
Helalmıdır Gücü Gücün Yetene,
Durum Çok Berbat Gider Çetine,
Başımıza Taşda Yağsa Az Bile.

Bana Acımayan İnsana Bende Acımam




Ağa Patronun Arkasından Koşamam,

Bizlere Akıl Verir Akıl Hocası



Senmi Akıllısın Benmiyim Deli,
Kendini Beğenen Yaşayan Ölü,