Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Edep Bilmez İki Ayaklı Öküzler

Çıkarına Ters Düşünce Ayılan,
Her Gördüğü Bedavaya Bayılan,
İki Ayak Üstünde Dağda Yayılan
Edep Bilmez İki Ayaklı Öküzler.

Bubuğum zaten doğuştan sarhoş,
Öylede böylede koca Dünya boş
Dünya yansa bubuk için hava hoş,
Vay Seni Deli Dolu Efsane Bubuk.

Koca İbo gibidir uzundur boyu,

Yazlarsın kışlarsın dağların gamlı,
Fakir çile çeker zenginin namlı,
Söyle bana söyle neyin anlamlı,
Yedin beni yedin efsane Dünya.

Ne yazıkki hain hesat dolusun,

Kurumuş Çeşminin Seli,
Vay sersem Yaşayan Ölü,
Bana sen Delisin diyen Deli,
Eğer Ben Deli İsem Sen Akıllı Ol.

Nankör Adem Oğlu Adem,

Hünkâr Hacı Bektaş Velilerimiz,
Bir gider bin Gelir Ölülerimiz,
Bizim Şahı Merdan Alilerimiz,
Ehlibeyte Çıkar Yolumuz Bizim.

İnkâr edemem Aleviyim Alevi,

Elim belim Dilim Olur Tuzağım,
Hayat kısa Hızlı Yürür Kızağım,
Haksızlardan Haramdan uzağım,
Eğri Bilmem Doğru Yola Giderim.

Asla uymam Haksız Olan Sürüye,

Ekranlarda Boş Konuşup Duruyor


Milyonlarca Garibanın Ahını Aldı,
Koca Meydan Yine Bunamı Kaldı,
Boş Konuşup Bu Kadarda Alçaldı,

Ehli Kamil Olanlar Sonradan Azmaz


Böbürlenen İtleri Vicdan Kaldırmaz,
Akıllı İnsanlar Mala Mülke Aldırmaz,
Varsa Şımarmaz Yoksada Çıldırmaz,

Elbet Bir Yaradan Vardır Bilesin



Geceyi Gündüzü Yaz Bahar Kışı,
Dere Tepeyi Ovayı Dağlarla Taşı,

Mal mülkle yerinir baldırı şallah,
Dünyayı kendinin zanneder Vallah,
Bu Dünyanın tek sahibi Yüce Allah,
Elbette Dünyanın Sahibi Vardır.

İstersende kendini vursanda yere,