Bozuktur kemanın bozuktur yayı,
Zalimin zorbanın Cennet Sarayı,
Mazlumlara derin açar yarayı,
Şerefsizler Yurdu Dangalak Dünya.
Hep çektirdin beni bana koymadın,
Çünkü Hor Görünür Şerci İnsanlara
Reziller Dünyada Hoş Yaşar Ölmez,
Şerefsiz Olanlar Dine İmana Gelmez,
Ağzınla Kuş Tutsan Kıymetin Bilmez,
Kardeş değil bacı değil el gibi,
Batar sözü diken bitmiş gül gibi,
Bunlarsa sadece düşünür cebi,
Çıkar için beni satar dostlarım.
Unutmuş gerçeği yapmaz eğilim,
Gerçekçi İnsanlar vurur dizine,
Güven olmaz her İnsanın sözüne,
Öz ve öz evladın bakmaz yüzüne,
Dostluğu unutturmuş çıkar Dünyası.
Bence bu durumlar büyük yaradır,
Doğru düşünenler yolar Saçını,
Haksız olan kabül etmez Suçunu,
Çok gördüm tanıdım ben bir Kaçını,
Dostluk Biter Ayıbını Yüze Vurursan.
Bindik bir Alamete giden Gemiye,
Yüzyılda yaşasan adam olmazsın,
Sen bir Soytarısın yol iz bilmezsin,
Çok rezilsin iyi sözden almazsın,
Dostluktan Anlamaz Şefilli Sansar.
Sen rezilsen İnsan olman yetmiyor,
İnsanmısın hayvanmısın ne halsın,
Yüce Allahım bunun aklını alsın,
Kimseye kalmamış sanamı kalsın,
Ölümlü Dünyada Dostluktan Şaşma.
Dünyada mal mülk kurtuluş değil,
Dostmu Olur İki Yüzlü Çaylaktan
Doğruyu Dışlar Eğri Olanı Över,
Hemde Yaka Yırtar Dizini Döver,
Yüzüne Gülenler Geriden Söver,
Allahın Emridir Gerçekler Şaşmaz,
Doğru İnsanın Dolu Bardağı Taşmaz,
Can kıymetli bilenler Sınırı Aşmaz,
Dostum Bile Bile Ecele Gitme.
Sen bir kulsun Can Borcunu Ödersin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!