Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gelenler Kadar Gidenler Vardır




Olmazki Ölünce Geriye Dönüş,

Aslında Dünyada iyilik Ölmez,
Hainler Dost Kıymetin Bilmez,
Dünyaya hiçmi İyi İnsan Gelmez,
Gelenler Sahtekâr Giden Sahtekâr.

Kahpe Dünya üç beş Çakala Kaldı,

Asla Gün Geçmez Gün Saya Saya,
Zengin Aya Gider Fakirler Yaya,
Nedendir Bilmem Kahpe Dünyaya,
Gelenler Şerefsiz Giden Şerefsiz.

İnsanlar Birbirinin Kıymetin Bilmez,

Laf söz bilmez kem konuşur kem Dilli,
Görünen bu Durumla Vaziyet Belli,
Ah çekerek Vah çekerek Yaş oldu Elli,
Geldim Gidiyorum Koca Dünyadan.

Rahat nefes alıp huzur Bulmadan,

Hepten kudurmuş İnsanlar,
Eşden dosttan ne anlar,
Kendi pis nefsini yanlar,
Gelen Bela Giden Bela.

Belliki hep kaldık yaya,

Dünya bir Pervane dönüp duruyor,
Yaşananlar ayan Herkes Görüyor,
Vakti gelen Canlar Hakka Yürüyor,
Gelen Canlar Dolduruyor Gidenlerin Yerini.

Ne var ne yok yazar oku Kuranda,

Çekmem sözüm götürseler idama,
Ne diyem baykuşlar dünemiş dama,
Rast gelmedim adam gibi adama,
Gelen Cinstir Giden Cinstir Dünyada.

Güçlülerin elinde gariban maşa,

Gelende Gidende Doğru İş Yapmaz

Dünya kime kaldı gör derim Hancı,
Yüzde yüz Faizlerle Çalışır Yancı,
Tefeci Bankaların hepsi Soyguncu,
Gelende Gidende Hep Olmuş Faizci.

Derim bu Dünyada varmı Ölmemiş,

Çoktur herkeste oyun içinde oyun,
Eğerki namerdlere eğersen boyun,
Çoban seni taşlar olursun Koyun,
Gelen Giden Ezer Suskun Kalırsan.

Kimsenin hakkında yapamam yorum,