“Veysel’im”
Yüzün güleçti Veysel’im, yüreğin pak,
Hep birlikte direndik, zordu yaşamak,
Dik durduk, başladı ekmeği kazanmak,
Felek bıraksa, tat verirdi yaşamak,
--Ne çabayla kat ettik, hayat yolunu,
--Felek aniden oynuyor, oyununu.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta