Veysel Çolak Şiirleri

21

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

Veysel Çolak

Uzaklıklar getiren yüzün anlam biriktiriyor
orada yaşamak bir ayrıntı, orada parlayan boşluk.
Neresinde duracağımı bilseydim Dünyanın
ses olur düşerdim sabaha. Kendini savunan
bir sözcük gibi hançerle yazılırdım. Aşkı aşkla
ölümü ölümle, kalbimi ayrılıkla korkuturdum.

Devamını Oku
Veysel Çolak

Her akşam gelişen bir ayrılık buluyorum odamda
duvarlara gizleniyor, ruj lekelerine
müzik sesine ve kocaman boşlukta bir kadının
yalın yüzüne. Onun aklı bir şelalede
hep bir martıyla birlikte
üstelik güz düşkünü. Kanı küstürmek telaşından

Devamını Oku
Veysel Çolak

Zaman hiç kullanışlı değil. Çoğu kez
anılar bizi yaşar. Orada çıktım kırılan bir şafağa
yalandan çatlamış kent; boşluk biriktiriyor
üstelik pusuları rengarenk. Hep çarpıştım
beynime dadanan halkın uzak yüzüyle
bozgun üstüne bozgun, her buluşmanın sonu ıssız uğultu.

Devamını Oku
Veysel Çolak

Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem

Devamını Oku
Veysel Çolak

Dünyayı arala, bu insanları geç
sesini dinlendir
bir yumruk bulundur yedeğinde
yoksa çocukların düşü kırılır.

Toplayıp yeryüzünü silkele pencereden.

Devamını Oku