Veysel Bozyel Şiirleri - Şair Veysel Bozyel

0

TAKİPÇİ

Veysel Bozyel

Uzun bir zamanın kıyısında duran
Heceleri kalbinin atiminda saklayan
Ezgilerin ahengine ruhunu adayan
Taptaze yeşilliklerle ruhunu budayan
Bir gerçekti hayal

Devamını Oku
Veysel Bozyel

Bir ipe dizilmiş dünyalar. Birbiri ile teğet halinde. İnsanların farklı dünyalarının tek ortak noktası.Hem birbirinden bağımsız hemde bir o kadar bağımlı.Herkes birbirinin dünyasından uzak bir o kadar da yakın.Dünyalar o tek olan noktada şekillenir.
Kimisi dünyasını aydınlık sandığı karanlıkla doldurur kimisi aydınlık ile kimisi ise bu ikisi ile. Sonra herkes birbirinin dünyasının karanlık olduğunu düşünüp uzak durur birbirinden. Karanlık dolduran aydınlığı korkaklık ile suçlar,aydınlık doldurmaya çalışan ise karanlık doldurandan uzak durmaya çalışırdi. Peki her ikisini dolduran işte bu en fenası .Birbirine sigara ikram eden, sigarasi bitince al benden yak diyen çok sıkı dostların dünyalaridir.Birbirlerinin iyiliğini düşünen dünyalardır onlar.
Uzak durmalımıyız birbirimizden bilemem ama hayatımızın birbirine değdiği bir noktamız var hala. Çünkü birbirimizi dünyalarimiza teğet olan noktasından tanıyor, konuşuyor,ortak yaşayacağımız şeyleri yaşıyor ve tekrardan kendi dünyamıza çekiliyoruz. Önce yakınlaşıyor sonra da uzaklaşıyoruz.
Dünyaların dizildiği ipin sahibini bilmeden kim boynuna takmaya çalışıyordur bilemem ama gün gelirde bir el tutarda o ipi, sıkıca kavrayıp çekince dağılıverir bütün dünyalar. Toplamak gerekir onları. Önce suya doğru yol alır bütün dünyalar. Su üstünde kalanlar hafif olanlar. Dünyalarında çöp yoktur hiç, gereksiz ağırlık yoktur içlerinde.Hemen alıverir o el yeni bir ipe takiverir onlari.Ağır olanlar batmaya başlarlar.Dünyaları çöp doludur çünkü.Su aldıkça çöpler daha da ağırlaşır batarlar en dibe doğru.O el almak istemez onları. Suyun dibinde bir muddet beklerler,nefessiz kalirlar. Bir nefes ararlar ama bulamazlar.Sonra sular çekilir bir sıcaklık bir kuraklik başlar ki,suyun dibinde basıncın etkisiyle sıkışan çöplük bir anda yanmaya başlar. Alev alev yanarlar onlar.Ama çöpler de ne de güzel yanar hani. Yandıkça küller uçuşur dünyalarinin içinde ve hafiflerler.Bir süre sonra rüzgar başlar,külleri alır uzaklara götürür.Bulutlar kavuşmanın arzusuyla yaklaşır birbirine. Kavuştuklarında bir sarılırlar ki kavuşmanın patlaması yaşar içlerinde.Başlarlar gözyaşlarını dökmeye. Öyle bir dökülür ki hasretin gözyaşları, sular tekrardan akmaya başlar. Yanan dünyalar çıkarlar su üstüne ve o el alıverir onlari tekrardan takar yeni ipin eksik kalan kısmına.

Devamını Oku
Veysel Bozyel

Sensiz mi bütün ünvanlar
Var olur mu hayat, kazanınca
Susar mı ellerini tuttuğum bütün yapraklar
Eser mi onlarında köklerinde sessizce
Sayfalarda arar mı gizlediğimi
Sessizliğime mirasçı olur mu mesela

Devamını Oku
Veysel Bozyel

Bir nehir düşün Pedaliza
Gölgeleri ıslak
Uzun boylu
Derin düşünceli

Kanatlarının çıplaklığıyla

Devamını Oku