Biz;
küçük insanları büyük konusturan çizgileri sectik hep,
kimine rüya olduk kimine korku.
Hep konusulduk hep konuşturduk.
Adımız kimine şan verdi kimine kan.
Ama küçücük bir anektodtu yaşanandan arda kalan;
Adamdık Adam kaldık vesselam!
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta