Ver Mehteri Şiiri - Alaiddin Kuru

Atlas çoktan biçilmiş, paydaş yeniler.
Var olan besteye söz yazar yetmeler.
Kabulü çok zor, kusuyor mide, Ciğer.
İrade pespaye, dalkavuk dolu her yer.
Ver mehteri!

Kimsemiz olmaya diye geldiler.
Kimliğimizi kaybettik artık, lütuflar payeler.
Bir dönem var ki ağız dolusu methiyeler.
Yaşayarak öğrendik, keser döner sap döner.
Ver mehteri!

Köşe bucak, dört yan güllük gülistan.
Dünya yansa, bizde her şey süt liman.
Bıçak kemiği deldi ciğerparem, artık uyan.
Kaç yiğit kaldı güdümsüz haber yapan.
Ver mehteri!

Yazan korkar oldu, çizenler mahpus.
Bir sıfatın yoksa uslu dur, ses çıkarma.
Demokrasi ileri giderken al kendin sırala.
Hükmünde, infazında iki dudak arasında.
Ver mehteri!

Mumcu’ya dayanır aklıselim, dimağ da.
Vatanı sevmekse konu, Nazım gelir akla.
Eğer mağduriyet yasaklı bir şiir okumaksa;
Gel yayımla bu şiiri, kimseden korkusuzca.
Ver mehteri!