ÇARE-SAZ
Hoşnut musun bilmem kemter kulundan
Yemeyen yok o ağacın dalından
Azan azdı çıkan çıktı yolundan
Affına sığınırız yüce Mevlam
ÇARKI BOZUK DÜNYA
Sabır taşımız çatladı, yarıldı
Gönül sevdiğine bile darıldı
Yaralarımız tuz ile sarıldı
Döndükçe bozuluyor çarkın, dünya
HER DERDE DEVA ÇERÇİCİ MUSTAFA
Kırmızı motor köyleri dolaşır
Her ihtiyaç vatandaşa ulaşır
Bozkırın ortasında renki bir dünyayı taşır
Her derde deva çerçici Mustafa
ÇEVİRDİN
Baharı kışa çevirdin
Yolu yokuşa çevirdin
Vuslatına erdim dedim
Yolumu başa çevirdin
Gün geçtikçe kaygılarım artıyor
Doslarım gönül sayfamı yırtıyor
Ağzım bozuldu kör şeytan dürtüyor
Çivisi çıkmış dünyanın bak sana
Andırıyorum uysal bir koyunu
ÇOCUKLUĞUMUZ
Kerpiçten damlar, kireçten sıvalar
Küçük küçük odalardı yuvalar
Gaz lambası ve is kokan havalar
Ne güzel günlerdi çocukluğumuz
ÇOCUKLUK GÜNLERİMDEN
Kırk yıl öncesine yani maziye
Bir bahar çıkabilsem araziye
Kıratı sürebilsem ova bayır
ÇOCUKLUK GÜNLERİ
Yetmişli yıllar hepimiz çocuktuk
Köyünmün tozlu yollarında koştuk
Trafo önünde her gün buluştuk
Yavan ekmeği ikiye bölüştük
ÇÖZÜLMEYEN SIR
Aynalarla dertleştim
Ne var ne yok diye
Dediler bildiğin gibi
Halimi sordum dediler
Cumhuriyet
Yazılan bir destanın nişanesi
Mavi gözlü bir devin efsanesi
Cumhuriyet
Mazlumların arşa dek çıkan sesi


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!