YUNUS DERGAHI
Soframı Yunus dergahına serdim
Ol derviş gözüyle dünyayı gördüm
Aşka tutuldum kine duvar ördüm
Oğuz diliyle konuşan dil benim
GAZ LAMBASI
Seni görünce hüzünlendim birden
Hatırasın bize eski günlerden
Kayıplara karışmış isli şişen
YUNUS GİBİ
Varsın gafil yansın dünya narına
Sen güvenmeyesin külli varına
Tamah etmeyesin dünya malına
Yunus gibi olasın deli gönül
YUNUS GÖZÜYLE BAKINCA DÜNYAYA
Kilim dokudum, sevgi yumağından
Güller yetiştirdim, gönül bağımdan
Sular içtim, şol cennet ırmağından
Yunus gözüyle bakınca dünyaya
YUNUS GÖZÜYLE BAK DÜNYAYA
Dost dergahında canlar dirilir
Halil İbrahim sofrası serilir
Gül için dikene değer verir
Yunus gözüyle bakınca dünyaya
YUNUS' TUR ÖZÜMÜZ
Hoyrati der Yunus'tur benim özüm
Dervişlik makamım kıbledir yönüm
Aynı kervanda geçer dün ü günüm
Hak yolunda yürümek meramımız
YURDUMUN EKMEĞİ AŞI GÜZEL
Sis çöktü Boğazlıyan'da obaya
Guüm koydum tezek yanan sobaya
Kaşık salladım hamurlu çorbaya
Yurdumuzun ekmeği aşı güzel
Kalbim konuşursa dilin lal olur
Yıkılır dünyan sana bir hal olur
Doğruyu söylesem adım del'olur
Yüreğim suskun, dilin bülbül senin.
Ağcaozan
ZAMAN İÇİNDE
Mümkün değil, zamanı durdurmak
Sen, en iyisi geleceğine bak
Dün karanlık, yarın güneşli sabah
Boş ver, çoğalsın saçlarındaki ak
Ne Ala Memleket
Suratlarda türlü maskeler
Aşınmış riyakăr yüzler
İnsanlıktan bihaber
İnsana verilmiş sözler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!