Vekilim Şiiri - Hilmi Eren

Seçimlerden önce aslı gibiydi,
Mütevazı, gönlü yüce biriydi,
Milletine hizmet esas kârıydı,
Bize benzemiyor artık vekilim.

Seçim bitti, memleketi terk etti.
Kalmadı köyüne hiç muhabbeti.
El kaldır ve indir tek marifeti.
Bize benzemiyor artık vekilim.

Vekilim düşünmez, beyni yok çünkü.
Unuttu verdiği sözleri dünkü.
Otomatik robot mübarek sanki.
Bize benzemiyor artık vekilim.

Liderden izinsiz elin kaldırmaz,
Hiç fikri yok, asla görüş bildirmez,
Çok pişkindir, denen söze aldırmaz,
Bize benzemiyor artık vekilim.

Önemsizdir vurgun, talan, hırsızlık...
Utanmayı bilmez, yapar arsızlık.
Yakışıyor ona her ayarsızlık,
Bize benzemiyor artık vekilim.

Seçimden sonra bir evrim geçirdi.
Fikrin değiştirdi, aklın kaçırdı.
Göklerde uçurtma, balon uçurdu.
Bize benzemiyor artık vekilim.

Allah’tan korkmaz, hiç kuldan utanmaz.
Düştüğü kepaze hâlden utanmaz.
Gezip tozuttuğu yoldan utanmaz.
Bize benzemiyor artık vekilim.

Pragmatist idi, seküler olmuş.
Hidayete ermiş, doğruyu bulmuş.
Renk gitmiş, yüzünün ışığı solmuş.
Bize benzemiyor artık vekilim.

Vekili getirdik acayip hâle.
Gaz verip şişirdik hep bile bile.
Zannetmem giremez o doğru yola.
Bize benzemiyor artık vekilim.

Mahşerde halini görmek isterim.
Günahın yüzüne vurmak isterim.
Ettiği haltları sormak isterim.
Bize benzemiyor artık vekilim.