Vehm Şiiri - Turgut Hangül

Düştü içine derin bir kuşku
Bilinmeyen arzuya ulaşmak,
Yetişmez denen özlemi!
Yine başa sardı tüm çabalar.

Ezilen bir şeydi gurur!
Kuyudan çıkamayan hoşgörüyle.
Nezaketmiş bilemedin
Sanrılarla ezildi gurur.

Dillerce bilirdin sevmeksizin,
Arardın bitimsizce aynı kapıda
Kuyuymuş bilemedin
Hep döndüğün sevmeksizin.

Bir ipe dolanıp çıktığın
Bir asra yaslanıp andığın
Gururu yıkıp kaçtığın
Bir hiçmiş göremedin.

Düştü içine derin bir kuşku
Sandın ondan öte bir kaygı
Yalnız geceleyin gelen uyku
Bir özlemmiş bilemedin.