Vehme düştüm, yine her günkü vehim,
Kanayan hücrelerimden sızıyor.
Sanki bir yerde vurulmuş gibiyim;
Kimliğim sâbıkalıymış, yazıyor.
An be an kol geziyor devriyeler,
An be an yaklaşıyor şimdi ölüm.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta