Ela gözlum vvefasız melek
Yağmurlu bir Pazar sabahı
Günaydın demeyi bekleyen Güneşle kalkıyorum yatağımdan
Gülücükler saçarak çıkıyorum odamdan
Çünkü seni düşümde gördüm vefasız Ela gözlü Melek
Çiçekler kuşlar böceklerde katılıyor sevincime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta