Vefasız Şiiri - Servet Balıbey

El üstünde tuttuğum!
Açtı ağzını, yumdu gözünü
Ağzı neyse de, gözü beni öldürdü.
Ters ters baktı, dönüp çıktı
Bitti artık
İki gözümden düştü.

Bir vefasız bürünmüş
Dostluğuma sığınmış
İci gecmis çürümüş
Menfaate sarılmış
Bir mum yakmıştım söndü
Gerçek yüzü göründü
Dersini aldı gitti
Ne de kara gözlüydü

Yanına kar kalır mı
Götürdüğün ciddiyet
Kandırdığın benliğin
Deldirdiğin haysiyet
Yanına kar kalmadı
Gözlerin uyanmadı
Kaybetin ya sen beni
Başın göğe çıkmadı