VEFALI DOSTLAR (II)
Zamanın çarkını durur sanmayın
Hep benim sırtımdan vurur sonmayın
İstemem dostlarım kederlenmeyin
Bu bir reddir sakın gurur sanmayın
Evvelce benimle yanmamışsanız
Kederin zehrine banmamışsanız
Bir daha ismini zikretmeyin hiç
Zor günde bir kere anmamışsanız
Tasamın altında ağlarken eşim
Yakışla bağrını dağlarken eşim
Gelmeyin bahara dönünce mevsim
Neşeyle coşup da çağlarken eşim
Kurt kışı atlatır ayaz kalırmış
Her insan hayattan bir ders alırmış
Kimi dostlar darda yükselir ama
Kimi de zorda hep ufalanırmış
Şimdi bir durup da düşünme vakti
Bir kızıl gurupta düşünme vakti
Vefa dedikleri o altınları
Mihenge vurup da düşünme vakti
Ya kayıp ya kazanç size düşünce
Söylüyorum baştan sözü peşince
Anlayan ne derin manalar bulur
Şiire gömdüğüm gizi dedince
— 05.03.2023 —
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 14:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!