uzun bir arayıştan sonra bulup
kapı eşiğinden uğurladığım onca vefa…
eskiden böyle sinmezdim
ateşini yaktığım şüphenin sessizliğine
durmaksızın yanan bir alevin üstünde tüten
avucumdaki şu sefil bahar, uzatsaydı iklimi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tek kelimeyle sevdim bu şiiri ..Tebriklerimle...sevgiler
Özgün imgelerle bezenmiş,sürükleyici bir şiir....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta