Vedasız elvedalar sığdırdık,
Sanki hiç tanışmamış edasıyla.
Mağrur ve ürkekçe..
İçilen kahveler unutuldu, kin tutuldu.
Vefa sözcükleri lügatında bedbaht durdu.
Zaman durdu, gönül kapısını kırdı hunharca.
Sanki acı vermenin zevkine ulaşır gibi.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Vedasız elvedalar sığdırdık...
Vefa istanbulda bir semt olarak kalmasın
Bir ömür vefa...
Tebriklerimi sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta