Vefa, harabe sokaklarda ışığı zor görünen bir ev,
Tozlu raflarda unutulmaya yüz tutmuş bir kitap,
Terkedilmeye mahkum hayalet bir kasaba ,
Anlamı hiçbir zaman karşılanamayan bir kelâm.
Gönülle bütünleşmeden kurulan o kadar cümle var ki ,
Süsten öteye geçmeyen cümleler.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta