Bir köpekten öğrendim vefayı
Halinden belliydi çekiyordu cefayı
Çöpte kemik bulmuştuda sürüyordu sefayı
Bulduğu kemiğin hatırına hergün çöpe sokuyordu kafayı
Uyuz bir köpekten öğrendim vefayı
Aşığa yakışırdı oysa en çok vefa
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta