İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Biliyorum sevgili sair, siirler de bu amacla yazilmali derim hep. Köprüler kurmali inasanlar arasinda.
Insanligi, erdemi asilamali...
Tesekkürler, saygi ve sevgiler.
Saygıdeğer Öğretmenim;
Değerli yorumunuz için teşekkür ediyorum.Lakin günümüzde vefasızlığın hiçte azımsanamayacak ölçüde varlığını herhalde sizde yadırgamazsınız.Benim amacım bu durumu vurgulamak ve insanlara vefa duygusunun gereğini hatırlatmaktı.Saygılarımla.
'İnsanlar çiğ süt emmiş
Vefa! ... çook eskidenmiş
Beklersen, çok gülermiş
Şeytan onu saklamış. '
Insanin kendisinde baslamali vefa, o zaman kesinlikle bir baska vefa ile bulusacaktir. Seytanin isi yok böylesi islerle bence sevgili sair.
O'nun hikmetleri bitmez. Saygilar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta