Bir kış günüydü buralarda
Saklayıvermiştik güneşi İdriskoruda
Bir ağacın gövdesi ardından seslenmişti
Yarına kadar önüm arkam sağım solum sobe demişti
Aydınlığın kaynağıydı kendince oysa
Kural böyle konmuştu,gece güneşe hasret sonsuzca
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta