Vedası Yalnız Şiiri - Kadir Üçvet

Veda etmek geçtiğin nehir üzerinde
Vedayı vadesinde bulup da çözmek
İçtiğin zehirdi baldıran köprüsünde
Bir kedinin asaletini insanda özlemek

Tersi giden akıntıda eski bir dosta
Telaşla elini uzatmaktı, su akardı
Her veda bıraktığın yerde yeniden
Bulamamanın korkusunu duymaktı…

Kendisini bulamayıp kedisine sevgini
bıraktığın oğlundu, köprü ve geçidi
Gidişini anlamadığın gezisinden
Dönmeyen kızındı bir nehir, acı dilli…

Evlatlığın doğasıydı her zaman girilmez
Aynı suda yıkanılmaz belli, yalnızlık iki kere
konusu olmasa da duygusu olan, şiirdir
anlamını bulsa ritmi tutmaz bu bir kere.

Nehirdir kıvamda akan gözyaşını taşır
Bir köprünün korkuluğundan düşen,
Bir sistir alacakaranlık kuşağına çöken
Hoşça kal yankılı özlemleri, boşluğa bırakır.

kAD’r+