Nerede bir vedalaşma görsem
Yüreğimde depreşir ayrılığın tiz sesi
En kavi depremlere direnirken gönlüm
Uçar sürgünden sürgüne kırk kanatlı kuş gibi
Ilık ılık eserken esmer ayaz yüzüme
Parlaklarımı kırar boş sokaklar soğuğu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta