kırmışsın kalbini sevginin
bakmıyor hiç yüzüme
uçurumdan düşerken tutunmak istercesine
uzattığım ellerimi, tutmadı, tutmuyor
kırmışsın kalbini sevginin
bakmıyor hiç yüzüme
nehirlere düşmüş bir çocukcasına
çaresizce akıyorum ölüme
kırmışsın kalbini sevginin
bakmıyor hiç yüzüme
mutluluktan maskelerle çıkıyorum karşısına
neden ağlıyorsun, diye sormadı, sormuyor
kırmışsın kalbini sevginin
bakmıyor hiç yüzüme
vebaya bile çare bulunmuşken
veda hala çaresiz
kırmışsın kalbini sevginin
bakmıyor hiç yüzüme...
21.04.12
İsa YılmazKayıt Tarihi : 22.04.2012 14:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!