Yalnızlık rıhtımında demirleyen gemiler,
Gam yüklü gönüllerin,dertlerini yeniler...
Güneşin yakamozu pırıldarken sularda;
Mahzun rüzgar inilder o sessiz kuytularda...
Güneş elveda derken,sararır yüce başı;
Dertli bağrına akar kayaların göz yaşı...
Sahilleri inleten martıların sesinde;
Bin acı matem gizli; rüzgarın nefesinde...
O veda bestesinin inleyen son nağmesi;
Çaresiz dalgaların,hıçkıran gamlı sesi...
Bu muhteşem tablo da karanlığa ramolur,
Vedanın son perdesi sonsuzlukta kaybolur...
Ölüm kadar sessizken denizin güzel yüzü;
Mehtap şefkatle sarar,matemli parlak düzü...
Hayatın mucizesi ılgıt,ılgıt sararken;
Koyda matem son bulur; Ölüm onu ararken
Hayat belki bir sonda,amansız bitecektir;
Ama mehtap ansızın semada gülecektir...
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




güzell tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta