Ben hep birinci sınıf bir roman olsun hayatım istedim ,insanlarsa beni üçüncü sınıf bir dizinin içine hapsettiler.
Izleyenler de çok şey kaybetti izlemeyenler de, ama en çok da ben kaybettim, izleyenleri de kaybettim izlemeyenleri de.
En sonunda da kendimi kaybettim. Tek varlığım kendimmişim oysa ki...
Şimdi aylar, yıllar, asırlar sonra ben, yirmi üç yaşında, yarı delirmiş aklım, tam yorgun bedenim ve tuzla buz olmuş kalbimle sana geldim.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta