Ne uzaklar ulaşılmazdı
önceleri
Ne de kıyılar varılmaz;
Dağ dağa kavuşamazdı ama belki,
İnsan kavuşurdu insana
Gerçekten istedimi..
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Geride
Kaybolup giden yıllar
Serde aldanmışlık var
Hiç gelmemiş olana
Dense n’olur “gitme; kal! ”?
Belli ki
Dağ dağa küsmüştür,
ve
Asıl şimdi
Bir uzak kıyıdadır aşk,
Hiç olmadığı kadar..
Dağdan dağa yankılanır bir veda:
“Hoşça kal! ”
yalın ve net ....hoşçakal kelimesini sevmem ama dik duruşunda simgesi olur bazen kararlılığın....beyeniyle okudum.......
EMEĞİNE SAĞLIK ÖZLEM HANIM,MÜKEMMEL ANLATIM
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta