Aslında tamda vazgeçişlerin ortasındaydım
Cama vuran aksimi seyrediyordum gecenin karanlığında,,,
Ah şu duvarların dili olsada konuşsa paylaşsa yanlızlığımı...
Gece gibi siyah bir ağırlık çökmüştü yüreğime,,,
Tek avuntum sigaram ve geceye ses veren ağustos böceklerinde...
Bende oturdum köşedeki kanepeye karşımada kendimi aldım
Başladım sorguladım,yargıladım, kızdım aşağıladım....
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta