Ayrılık kararını bir kez daha düşün,
Kolay sanma öyle her şeyi bir kalemde silmeyi.
Sıcağına alıştığın bu gönül ocağından,
Fırtınalar koparırken veda edip gitmeyi
.
Gün gelir ayaz vurur, iliklerine dek üşürsün,
Ararsın o eski günlerin kuytu sıcaklığını.
Güneş bile ısıtmaz kalbindeki o boşluğu,
Anlarsın o vakit, yalnızlığın en katı çıplaklığını.
Sitemim suç sayıldı, sessizliğim ise ceza,
Sen kendi doğrularınla bir kale ördün araya.
Ama unutma; her mevsim bahar kalmaz böyle,
Zaman merhem olmaz bazen, tuz basar şu yaraya.
Şimdi gitmek mi kolay, yoksa kalıp savaşmak mı?
Sen kolayı seçtin, terk ettin bu yarım sevdayı.
Fakat yaşattığın her sessiz sızı döner gelir,
Yıkar geçer kurduğun o sahte dünyayı.
Son sözüm olsun bu, kulağında küpe kalsın;
Giderken yaktığın gemilerde sen de varsın.
Gün olur o dondurucu ayaz kapına dayandığında,
Kendi yokluğunla ısınır, hatıralara sarılırsın.
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 18:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!