Veda Şiiri - Yasemin Tanık

Dalın vedasıdır üstündeki bir gözyaşı
Müddetini dolduran bir an
Vadesi gelmiş bir kavuşma
Göremez gönlünün kesesinde baharı biriktirmeyen...
Anlayamaz gürültülü kışlara yenilen
Yaprağın yerdeki son alın yazısını
Karanlığın istilasında kalan diken bilir mi?
Kiraz çiçeklerin bakışıyla demet yapanın,
Tutar mı parmaklarından canının çekirdeği?
Sırrını taşır sinemdeki dalların mısrası,
Dökülmesin bir yaprak gönül telinden
Peki bu göz yaşını siler mi baharın çiçekleri?
Acıtma canımı rüzgar, koparma beni;
Sırrına erdiğim baharın al yanağından
Göz kamaştıran güneşi görsem beyhude!
Ben gölgene bile razıyım.
Gölgende bile açarım...