Bir yük çöker omzuma, taşır mı beden?
Geceler de sırtımda bir hançer zaten.
Ümidim çatlak bir bardaktan akar,
Ölüm davranıyor bana çok cüretkâr.
Toprak çağırır beni; der ki bitecek derdin,
Kucaklar kefen bedenimi, hazırdır yerim.
Bu vedadır Dünya'ya, kırık dökük bir kalple,
Başlar karanlık sonsuzluk, yitik bir ruh ile.
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 12:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!