Hangi ormana çevirsem bakışlarımı,
Ağaçların o üşüyen, o soyunmuş kimsesizliğine
Senin yokluğunu iliştiriyorum bir sızı gibi.
Ve gökyüzü...
İçimdeki o uçsuz uçurumu susturmak için
Her günbatımı, yorgun bir martı kanadında
Siyah beyaz bir hatıra gibi
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta