Yapraklar düşerken, son kez veda edermi dostuna?
Gelincikler açarken, birden kopan bir fırtına,
Peki ya, edermi yağmurlar yağarken bulutuna,
Edermi bir veda, ayrılık uğruna?
Güneş doğarken, son kez veda edermi aya?
El sallarmı, ayın ışığında yıldızlara?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta