Yeniden söylüyorum, bu kez iyi dinle:
Sen kaldın beni anlamayan bir tek.
Aramızdan su sızmazdı, şimdi bakar kinle;
Gülümse sorduklarında, "İyi bilirdim," de.
Fazla vaktim kalmadı, susmam;
Ben ölünce üzüleceksin mutlak.
Takvimden bir yaprak daha kopardım;
Yeni yıl, aynı gün, yine bitik umutlar...
Hevesim kursağımda, bir bardak su yok mu?
Şiirlerimi "taş" dediğin kalbimden yonttum.
Binlerce insanla paylaşıyorum yokluğunu;
İçime atsaydım, ikimiz de yoktuk.
Sen var ol diye bu karmaşa...
Nasıl bir pişmanlık gözlerimden taşar?
Sonunu beğenmedim lakin film güzeldi;
Yeniden izlemek istiyorum, sar başa.
Noktasından virgülüne senaryo ezberimde,
Değiştirmek istediğim çok şey var yeminle.
Böyle bir güce sahip olmak istedim de...
Kaderin kalemine el sürmek ne haddime?
Kayıt Tarihi : 1.01.2026 23:31:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!