Ben hiç söyleyemeyeceğim sen hiç öğrenemeyeceksin. Biliyorum satır aralarına gizlediğim mutluluğu asla cümlelere dökme hakkını kendimde bulamayacağım.
Konuştuğunda gönlümden bir kuşun nasıl havalandığını, kanatlarını çırptığı vakit tüm bedenime nasıl mutluluk olarak yayıldığını asla sana anlatamayacağım.
Bunların gerçeğiyle yüzleşmek kadar acı olan bir başka şey var mı bilmiyorum.
Gözlerin pusulasıyken tüm bu olanların hiçbir zaman gözlerine bakarak bunları söyleyemeyeceğim.
Desem ki kalbim senindir.
Sende aynısını hissetsen bile hiç bir zaman seni buna inandıramayacağım.
Bir yandan bu kadar yoğun hissetmiyor olmamı dileyecek, ne kadar çok bağlanırsam sana, bu vedanın o kadar zor olacağını bileceksin.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta