Vebal Yükler Şiiri - İbrahim Coşar

Bir sevda türküsünü dinlediğim zamanda
Kulağa gelen hoş ses omzuma vebal yükler.
Bilirim ki gönlümü esir alan bu sevda
Aldığım her nefeste omzuma vebal yükler.

Yarınsız sevdaların sonu biterken kanla
Ben bir güzel ardına düşmüşüm heyecanla.
Aklıma girip kalbi çalan güzel şeytanla
Yaptığım ateşkes de omzuma vebal yükler.

Gönlünü yakıp yıkan hasretlerin katlaşıp
Kurduğunuz hayaller kuş gibi kanatlaşıp
Uçtuğunda, aşk için kaderle inatlaşıp
Oynadığın lades de omzuma vebal yükler.

Gözler var ya o gözler, beni hayale salan,
O gözlere bakıp da derin deryaya dalan,
Tek suçu benim gibi birini sevmek olan
Kalpteki prenses de omzuma vebal yükler.

Ey gönül, söylenilen her bir söze kanmışsın,
Seni sevmeyen kalbi kendine yâr sanmışsın.
Sonra bir ömür boyu hasretlerde yanmışsın;
Aşk denen mukaddes de omzuma vebal yükler.

Ey vefasız sevgili, beni çoktan silmişsin,
Seni kalbimde sandım, varılmaz menzilmişsin.
Coşarî, bu veballer altında ezilmişsin;
O bitimsiz heves de omzuma vebal yükler.

04.11.2026 / Samsun