Ve sonradan, bize gülümseyerek baktığı fotoğraflarında bi kırgınlık varmış gibi bakmaya başlar...Silemediğimiz, ilk okuduğumuzda çok mutlu olduğumuz arşivimizdeki mesajlar da ondan değilde yabancı birinden gelmiş gibi bir tat bırakır zamanla...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta