Leb-i deryâda mest ve mağrur uzanır; yatlar,katlar...
Hırsa,kine,şehvete ayarlanmış bütün saatlar...
Ve besmelesiz olup,şeytana karışmış evlatlar...
Bir acayip toplum ki pek çok ferdi paragözlüdür;
Helâl lokma yerse kusar,haram yeyince rahatlar...
Yetimlerin,fukaranın rızkının üstüne atlar...
Ve aralıksız,beytü'l mâli vicdansızca tokatlar...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta