kara karanlık bir geceyi
aydınlık bir sabaha vuruyordum.
bir iç ülkeden bir ülkeye doğru yol alırken
bir yandan yaşamın yeni zorluklarını düşünüyor,bir yandanda daha güzel bir yaşamın
beni beklediğinin avuntusuyla geçiriyordum başı boş saatleri.
yani bir yanım zorluklarla mücadele etmenin yollarını ararken ağlıyordu korkakca,
bir yanımda güzel yaşamın hayaliyle sevinçten ağlıyordu acemice.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta