Vaziyet Şiiri - Hilmi Eren

Anlamadım bu işi,
Vaziyeti gidişi.
Var mı bilen bir kişi?
Garip hallere düştük.

Bilen susar söylemez.
Hak edeni paylamaz.
Kaygısız, dert eylemez.
Ketum dillere düştük.

Laf çok lâkin iş kesat.
İşlerin sonu fesat.
Gelir mi kaçan fırsat?
Çıkmaz yollara düştük.

Kibir heykeli yürür,
Gider ön safta durur.
Garibe sille vurur,
Zalim kullara düştük.

İkiyüzlü yağcılar,
Bir solcu bir sağcılar.
Hileci göz bağcılar,
Kalleş döllere düştük.

Güler bakar yüzüne,
İnanırsın sözüne.
Mikrop girmiş özüne,
Türlü allara düştük.

Ünvanlı etiketli,
Oynak bel hareketli,
Yalanı bereketli,
Ucuz mallara düştük.

Çok şey bilen cahiller,
Özün bilmez gafiller,
Aşağılık sefiller,
Kıt akıllara düştük.

Beş kocayı öldürmüş,
On beşini yıldırmış,
Bekâretin bildirmiş,
Soysuz dullara düştük.

Ambalajı özenli,
Raporu sağlam belli,
Değmemiş arı eli,
Sahte ballara düştük.

Gemi battı batıyor,
Yana yattı yatıyor.
Umudumuz bitiyor,
Çürük sallara düştük.

Eren kulu hor görme,
Acele karar verme.
Kabak kafalı sırma
Saçlı kellere düştük.