Vazgeçtim Senden Şiiri - Hamit Atay

Vazgeçtim Senden

Vazgeçtim senden,
bir öfkeyle değil,
yorulmuş bir kalbin
sessiz kararıyla.
Ne bağırdım ardından
ne beddua ettim,
sadece içimdeki seni
yavaşça uğurladım.

Vazgeçtim senden,
çünkü sevmek
hep tek taraflı taşınmazmış.
Ben yüklenmişim tüm ağırlığı,
sen sadece seyretmişsin
yokuşu.

Vazgeçtim senden,
her bekleyişim biraz daha
eksiltirken beni.
Bir mesajın umudu,
bir susuşun gecesi
yetti artık.

Vazgeçtim senden,
çünkü ben seni
olduğundan büyük sevdim,
sen beni
olduğumdan küçük gördün.
Bu dengesizlik
en çok kalbi yorar.

Vazgeçtim senden,
kendimi kaybetmemek için.
Her susuşunda
bir parçam düşüyordu içimden,
toplaya toplaya
tükendim.

Vazgeçtim senden,
ama inkâr etmedim
hiçbir yaşanmışlığı.
Güzeldi bazı anlar,
inkâr etmiyorum.
Ama güzel olan her şey
kalıcı olmuyor.

Vazgeçtim senden,
çünkü ben sevgiyi
yaraya çevirmemeyi öğrendim.
Birini sevmek,
kendinden vazgeçmek değildir.

Vazgeçtim senden,
artık geri dönmem.
Kapıyı çarpmadım,
kilitlemedim de…
Ama anahtarımı
içimde bıraktım.

Vazgeçtim senden,
şimdi kendime dönüyorum.
Kalemimle,
şiirlerimle,
yalnızlığımın dürüst sesiyle.

Bil ki;
vazgeçmek bazen
yenilmek değil,
kendini kurtarmaktır.

Ve ben…
kendimi seçtim.
Hamit Atay