Yutabildiğim lokmaları
Zehirle zıkkım ediyorlar
İsyanımı dağa haykırıp
Yemeyle içmeden vazgeçtim
Sevdaya tarih yazıyorum
Zamanı gelince okunur
Destanı aşka bağışlayıp
Kurduğum hayalden vazgeçtim
Dertlerimi duvara döküp
Yüreğimi dayadım ona
Kalemi kalbime saplayıp
Yazıyla şiirden vazgeçtim
Verilen emeklere kızıp
Denize boğuldu umudum
Teknemi paramparça edip
Vatanla milletten vazgeçtim
Kalemi defterime sıkıp
Yüreğim mezarıma döndü
Kabrimin çiçekleri solup
Gelmişle geçmişten vazgeçtim
Mazimdeki yarınlarıma
Acımasızca küfür ettirip
Dinimle imanımdan ettiler
Dünya kainattan vazgeçtim.
Kayıt Tarihi : 19.04.2017 19:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!