Vazgeçtim... Şiiri - Halil İbrahim Çimendağ

Birer birer vazgeçtim hayallerimden…
Uzadıkça aramız vuslatla,
Serpildi gülüşün toprakta!
Ben dışarıda, ben içerde, ben muallakta
Ben kağıtta; üç-beş sayfada
Mutluluğu anlattım…

Birer birer vazgeçtim sözlerimden…
Yemin etmedim son beş yıldır,
Küfür de yaramıyor bir işe yıllardır!
Birer birer vazgeçtim güzellerimden…
Anamdı, sendin, bacımdı,yeğendi,Gül’dü,
Nehirdi; yazdıkça vazgeçtim şiirlerimden!

Ben bir gençlik boyu Hakim önünde,
Elimde sazım, inledim durdum!
Adım Serseri’ye çıktıktan,
Ömrüm dalavereye kurban gittikten
Gönlüm viraneye döndükten sonra;
Suçlu suçunu itiraf etti
Cellat yüzüme güldükten sonra!

Birer birer vazgeçtimdi umutlarımdan;
Dedi Hakim;
‘Sanık mahkemeye dışardan katılacaktır,
O kızın adı bir daha anılmayacaktır! ’
H.İbrahim ÇİMENDAĞ
NİSAN 2006